Boek hier de vakantie van uw dromen, altijd met sgr garantie!
De eerste dag van onze vakantie is begonnen.
We hebben er net een vlucht van 12 uur opzitten,en wachten nu op het vliegveld
van Kuala Lumpur tot we door vliegen naar onze eerste bestemming, Yakarta.
We houden jullie op de hoogte.
Dit bericht is mogelijk gemaakt m.b.v. de prima functionerende WiFi verbinding van KL airport.
Nog 1,5 uur tot de voortzetting van de reis.
Vervolg:
Na 18 uur onderweg te zijn geweest kwamen wij om 11.30 uur lokale tijd in
ons eerst hotel (Lumire) aan.
De key in ontvangst genomen, de spullen op de kamer gedropt en een duik
in het zwembad op de derde verdieping genomen. Wat een heerlijke verkoeling was dat zeg.
Was de temperatuur 's morgens al een graad of 32, 's middags ging dat snel richting
40 graden.
Tijdens een korte wandeling ontdekten wij een shopping mall direct naast ons hotel ;-)
Vijf verdiepingen winkels en.....McDonald's bah, wat was die kip lekker.
Ook nog even de straat op gegaan om o.a. het chaotische verkeer te aanschouwen.
Toeteren, scheuren, remmen, je auto, motor, scooter of tuktuk in
de kleintjes gaatjes proppen, het gaat allemaal zo snel en lijkt wel een film.
Natuurlijk zijn er foto's gemaakt, maar die moeten nog geüpload worden dus die
houden jullie nog tegoed.
Op de terugweg naar het hotel zag het zwart van de mensen voor de
shopping mall waar wij kort daarvoor hebben rondgekeken. Er was lichte paniek
onder de mensen en na wat vragen bleek dat er een lichte aardschok voelbaar is geweest
waardoor het pand ontruimd werd. Ter plekke hebben we met de iPhone
wat opnamen gemaakt die later hier geplaatst zullen worden. Klik hier voor het filmpje.
Geen gewonden of ingestorte gebouwen gelukkig.
Het is nu bijna 21.30 uur, met de groep hebben we van het door Fox aangeboden diner genoten.
Heerlijk Japans door een Indonesische kok bereid.
We duiken vroeg in bed voor een goede nachtrust, aangezien het wekkertje morgen
al om 5.30 uur gaat. Ontbijten koffers pakken en om 7.00 uur alweer
op pad voor wat excusies onderweg naar onze volgende bestemming.
Welterusten.
Jakarta naar Bandung
De lange rit die we vandaag voor de boeg hadden betekende dit dat het wekkertje en wake up call al om 5.30 uur ingesteld stonden.
Eruit, douchen, ontbijten en om 7.00 uur de bus in op weg naar Bandung. De plek waar wij de komende 2 nachten door zullen brengen.
De eerste stop was al na een minuut of 10, en wel op het Koningsplein (helaas kunnen wij geen foto's toevoegen vanwege de trage verbinding hier).
Plaatjes schieten en weer door.
Rond de klok van 8 kwamen we aan in de wijk Batavia, die gebouwd is in Oud Hollandsche stijl. Hoewel het een en al verval is toch leuk om te zien. Hier stonden tevens ook een hele
rits fietstaxi's opgesteld. Ook hier helaas geen foto's......
De weg werd vervolgd met een volgende stop bij 1 van 2 havens van Jakarta. Hierbij verwacht je nogal wat, maar het zijn uitsluitend (vervallen) schepen die gebruikt worden om waar
in te slaan ten behoeve van de diverse kleine eilanden.
Er wordt gewerkt aan het opknappen en aanleggen van begaanbare wegen in en rond de haven, maar daar moet wel een meeeeeerjaren plan achter zitten gezien het tempo en materiaal dat
gebruikt wordt. Het meeste is gewoon handwerk. Meten met een touwtje en markeren met een steentje tussen alle andere stenen ;-)
De weg naar Bandung vervolgd, met wederom een stop bij de botanische tuin. Hier zijn wij door een lokale gids rondgeleid. Onze eigen gids mag hier namelijk geen werkzaamheden
verrichten, aangezien dit als inkomstenderving van de lokalen word beschouwd.
In de botanische tuin groeien 15.000 verschillende bomen en planten, waar de gids vanalles over wist te vertellen (door is ie tenslotte gids voor). De aanwezigheid van de lokale
bevolking die wat relaxt rondhing had wel wat weg van het Vondelpark op een zonnige zondag. Hier was het alleen nog veel warmer. Een hele tijdelijke afkoeling was er in de vorm
van een Magnum Feast.
Aan de poort stonden de verkopers die ons bij aankomst al van alles probeerde te aan te smeren weer op te wachten met hun kerstkaarten, bamboepennen, postzegels, petten, bananen,
durian(vrucht) etc. Verbazingwekkend hoe goed die gasten de Nederlandse taal machtig zijn. Een van de verkopers vertelde Ans dat hij zich de taal had aangeleerd m.b.v. een Wie,
Wat Waar boekje.
Rond 12.00 uur wederom een pitstop voor een bakkie thee/koffie om vervolgens weer de weg op te gaan naar het restaurant waar de lunch werd verzorgd.
Dit was bij de Puncak Pass (hoogste punt van de weg). Hier werd de lunch middels een uitstekend verzorgd. De naam van het restaurant is Colijn. Het spreekt bijna voor zich dat wij
ook hier weer door de lokale middenstand werden opgewacht om al hun koopwaar te aanschouwen, en het liefst zoveel mogelijk af te nemen.
Het is erg druk op de wegen die ons naar de bestemming moeten leiden, wat een hoop oponthoud tot gevolg heeft. Na een paar korte foto en plas stops (helaas geen foto's
vanwege......) passeren wij uiteindelijk om 18.00 uur de tolpoorten naar de binnenstad van Bandung. Nog meer file en totaal verstopte wegen. Na wat near misses worden wij om 18.45
uur schadevrij bij hotel Papandayan afgezet. De activiteiten die morgen op het programma staan worden besproken en de sleutels van de kamers overhandigd.
Onze activiteiten van de derde dag volgen morgen. Een tip van sluier.......we worden op 5.30 uur gewekt.
Krater en zwavelbad
Dit bericht heeft betrekking op gisteren (18-10)
Het was weer vroeg dag vandaag, om 5.30 uur ging de wekker aangezien we om 7.00 uur weer in de bus werden verwacht voor de eerste excursie van de dag.
Dit werd de theeplantage in Bandung. Hoewel.. niet helemaal, aangezien wij het besluit hadden genomen niet mee naar binnen te gaan. De verwerking van de geplukte
theebladeren hebben wij al 2x eerder gezien, dus wij hadden er alle vertrouwen in dat men dat in de thee fabriek van Bandung niet heel anders doet.
Iets na negenen vertrekken we om een bezoek te brengen aan de krater "Tangkuban Prahu" , waar wij om 9.45 uur aankomen en hartelijk worden ontvangen door de plaatselijke
middenstand (verkopers die je van alles en nog wat proberen aan te smeren).
Aangezien de touring car niet tot aan de eindbestemming kan komen werd het laatste stuk per "personenbus" afgelegd. Ook hier was de lokale middenstand in ruime mate
vertegenwoordigd, het lijken wel bijen om een pot stroop. Oh nee hè! Kaarten, pennen en allerlei ander spul waar je niet op zit te wachten. Ze zijn niet bij je weg te
slaan en spreken praktisch alle talen. Nederlands hebben ze in ieder geval allemaal wel onder de knie.
Er werd ons verteld (door de lokale gids) dat er zowel illegale als legale verkopers rondlopen. De legale verkopers zijn "in dienst" van.. en ontvangen 10% van alle
verkopen.
Per toerist mogen maximaal 2 van de verkopers, die zich ook nog als gids opstellen mee vanaf een bepaald punt tot aan de plek waar de foto's gemaakt kunnen worden en de
"echte" gids zijn verhaal doet.
Een erg mooi plekje om te bezichtigen, maar het zou zo fijn zijn om dat in alle rust te kunnen doen, zonder een horde verkopers om je heen. Jammer!
Eindelijk terug bij de personenbus, want dat betekent een verlossing van de bijen. Op naar de volgende plek/bezienswaardigheid.
11.00 uur Ciater Spa Resort:
Hier hadden we de mogelijkheid om echt even te relaxen in het zwembad met HEET water. Dit water is zwavelhoudend en is afkomstig uit de bergen/krater c.a. 60 km
verderop/hogerop. In het zwembad was het water nog steeds wel een graad of 45 (geschat). Een raar gevoel wanneer je gewend om eerst te moeten wennen aan de "lage"
temperatuur op het moment dat je een zwembad in duikt. Het werd dus geen frisse duik, maar een tropische verrassing.
Midden in het zwembad is de eetgelegenheid aangelegd, waar wij tevens de lunch hebben genuttigd, alvorens wij weer op pad gingen. Op weg naar de muziekschool in Bandung.
13.30 uur vertrek per touring car.
Vanwege de verschikkelijke drukte op de wegen leek het een eeuwigheid te duren voordat we de school bereikten. De voorstelling was inmiddels ook al van start gegaan.
De muziekschool Angklung in Pak Ujo voorziet voor kinderen van 3 -16 jaar in een opleiding van muziek, zang en dans. Middels de donaties/verdiensten die hun optredens
opleveren wordt gespaard voor een vervolgopleiding.
Om het publiek bij de geweldige voorstelling te betrekken kreeg een ieder een Angklung (traditioneel instrument gemaakt van bamboe).
Met een heuse dirigent ging het ons verbazingwekkend goed af.
Morgen worden we weer per touring car opgehaald om naar het treinstation een paar kilometer verder gebracht te worden. Weer vroeg op!
Met de trein
Vandaag (het is inmiddels 19 oktober) gaan we per trein naar Banjar.
De afsluiting van het vorige artikel maakte er reeds melding van, wèèr vroeg op. De wektijd hoefde niet aangepast te worden, want ook vandaag ging het wekkertje
weer om 5.30 uur.
De trein vertrok om 8.00 uur en Rose had reeds voor de kaarten gezorgd, zodat wij ons hier geen zorgen over hoefden te maken. Gelukkig niet voor sommige mensen ;-)
Vandaag stond er een c.a. 200 km op het programma dat overbrugd moest worden. Het eerste deel van een kleine 100 km ging zoals gezegd per trein. Tegen de
verwachting in zaten wij eerste klas, waar de banken zelfs de mogelijkheid hebben om per 2 naar het raam toe te worden gedraaid. Een foto zou zoveel meer zeggen,
maar helaas, geen usb aansluiting en een supertrage verbinding.
De reis per trein was echter wel een hele bijzondere ervaring, waarbij wij hangend uit de deuren (die gewoon geopend kunnen worden) het landschap konden
fotograferen. En een prachtig landschap is het.
Na 4 uur kwamen wij aan op het station van Banjar waar onze trouwe chauffeur met assistent ons alweer op stonden te wachten, die ons naar de volgende stop "Lunch"
bracht. Vandaag een simpele, Nasi goreng op de grens van West en Midden Java.
De eerder genoemde luxe touring car is overigens ons vaste vervoermiddel op Java.
Tegen 16.00 uur rijden we het dorp Baturaden binnen, onze verblijfplaats voor deze avond/nacht.
Net voor we het dorp in reden barst er een fikse regenbui los. Het komt niet met bakken, maar met containers tegelijk uit de lucht vallen. Wel lekker verkoelend,
en goed voor de vele droogstaande rivieren.
Java tot nu toe.
In onze ogen verschillen de inwoners niet zo gek veel van hetgeen wij enkele jaren terug op Bali hebben ervaren. Warm, hartelijk en zeer behulpzaam. Ondanks het
feit dat een groot deel het niet erg breed heeft hebben ze toch een hele positieve houding en raken ze soms met hun gastvrijheid.
Wij hebben een aantal reisgenoten gevraagd of er interesse is om hun ervaring van Java of een excursie met jullie te delen.
De eerste die dit zal doen is Jan van Rooijen in het volgende bericht.
Een andere wereld
Schrijven over iets waar we zelf nog helemaal niet uit zijn. Dat is eigenlijk wat John ons vraagt. Het dwingt wel tot het opmaken van de balans van onze eerste dagen in Azië. Nu we de gelegenheid hebben moest het er ook maar meteen van komen: ervaren hoe die andere, oosterse wereld eruit ziet. De keuze is gevallen op Java en Bali om er kennis mee te maken. En in een paar dagen hebben we zoveel indrukken opgedaan dat het bijna niet te verwerken is. Een compleet andere wereld waar dan ook echt alles anders is: de manier van leven, het straatbeeld met alle eetkarretjes,de drukte op de weg met vooral veel brommers, de natuur, de temperatuur, de primitieve wijze van werken, de vriendelijkheid van de mensen, de bezochte highlights, het gevoel van armoede waarvan we vreselijk hopen dat de mensen zelf dat niet zo ervaren. Het zijn maar enkele voorbeelden van de dingen die ons bezighouden en waar we flink door overrompeld zijn. De verrassende maar vooral overweldigende werkelijkheid van iets waar we eerder een bepaald beeld van hebben gevormd is heerlijk om mee te maken. Intens genieten van iedere dag met al z'n kilometers. Voor ons is nu al duidelijk dat de gekozen tijdsduur en het afgelegde traject van deze vakantie het tot een onvergetelijke ervaring zullen maken. Daar zijn we inmiddels wel uit maar vandaag overheerst nog de voortdurende verbazing.
Groet vanuit die andere werled,
Bep en Jan van Rooijen
Via Borobodur naar YogJakarta
Het wordt wat eentonig, maar ook vandaag zaten we om 7.00 uur in de bus. Gaaap!!!!
Al na 5 minuten de eerste stop om een horde tamme eenden met hun meester te aanschouwen.
De afstand die vandaag overbrugd moet worden ligt ruim boven de 200 kilometer.
Het zal weer een zware dag worden.
Om 9.00 uur hebben we de eerste stop op weg naar de Borobodur. De chauffeur heeft weer aardig de sokken erin, wat niet voor iedereen even prettig
voelt.
Bij de Borobodur aangekomen (11.30 uur) stond onze lokale gids, vandaag was dat Herman ons al op te wachten. Een bloedhete wandeling naar en over
de Borobodur.
Inmiddels is de Borobodur behalve het zevende wereldwonder ook een dorp geworden.
Na de wandeling zijn wij een paar minuten verderop afgezet bij het restaurant waar de lunch werd geserveerd in de vorm van een heerlijk lopend
buffet.
Na de lunch stonden per stel reeds een paard en wagen te wachten waarmee wij door het dorp Borobodur werden rondgereden. Tevens werden wij door
Herman lopend langs en in een paar woningen geleid om de wijze waarop men er leeft.
Hier krijg je niet de indruk dat men erg armoedig is, in tegendeel, de woningen zijn veelal uit steen opgetrokken en zien er netjes uit. Er stonden
zelfs woningen tussen die in een rijkere niet zouden misstaan.
Als afsluiting van ons bezoek aan Borobodur werd er een dans door wat jonge kinderen opgevoerd, wat weer mooi was om te zien en meemaken. Tijdens
het optreden werd ik door een jongedame aangesproken die vanalles van me wilde weten en daar haar meest charmante lach bij opzette. Are you
married? Yes, and there's MY wife (wijzend naar Ans).
Bij het verlaten sloeg Ans een arm om me heen met een nietsomhullend "Sorry!" naar deze jongedame.
Het is alweer bijna 17.00 uur als we het dorp uitrijden op weg naar onze eindbestemming van deze mooie, warme dag.
Rond 17.00 uur verlieten wij Midden Java en werd de grens met YogJakarta overschreden.
Om 17.30 uur komen wij in het hotel voor de komende 2 nachten aan.
Het eerste wat we gaan doen nadat ik dit stuk heb gepubliceerd is een duik in het zwembad nemen.
Morgen of overmorgen zal een andere reisgenoot een stuk schrijven over hun ervaringen tot nu toe.
Tot morgen
De dag van vandaag door een ander paar ogen
Hai allemaal,ik kan maar beginnen met 1 zin en dat is dat we het reuze naar ons zin hebben. We hebben een leuke groep en vandaag ook een
erg leuke dag gehad. Na een erg warme dag zijn we na binnenkomst bij het hotel eerst in het verkoelende water van het zwembad
gedoken.heerlijk! Ook kunnen we nu letterlijk zeggen dat we miljoenen hebben uitgegeven!(wel in roepia's dan hahaha)in onze Nederlandse
realiteit komt een miljoen roepia neer op 70 euro! Morgen gaan we weer veel uitstapjes doen naar o.a. Een batikfabriek maar eerst mogen we
van Rose onze reisleidster een half uurtje langer slapen dan de afgelopen dagen. HOERA!
Vandaag een tochtje met een paardenkoets gehad, ons paardje heette SLaamat. Hij heeft ons weer veilig teruggebracht naar de bus.
Vanaf hier iedereen thuis een dikke kus! En een grote dank voor John en Ans dat wij 'gebruik' mochten maken van hun plekje op het
web!!
Geschreven Marc en Anniek
Weer een nieuwe dag op het mooie Java
Vandaag zijn we in de gelegenheid gesteld om "uit te slapen" de wekker ging pas om 6.00 uur af. Ons hotel (Jayjakarta) beschikt over een mooie tuin met dito zwembad, waar wij gisteravond al gebruik van hebben gemaakt. Het vroege opstaan zijn we inmiddels gewend dus hebben we maar gelijk een frisse duik genomen deze ochtend. Het was overheerlijk en zelfs de vogels floten ons toe (ook al kwam dat gewoon uit de speakers ;-)
Het ontbijt was zeer uitgebreid, er was echt voor ieder wat wils. Vers en heerlijk.
Om 7.30 uur met de bus om bij de Batik fabriek afgezet te worden voor een rondleiding en natuurlijk ook de gelegenheid tot aanschaf
van een mooi stuk beschilderd doek.
Aansluitend met een Becak (soort riksja) door de stad. Als echte toeristen door de stad en mensen fotograferend, maar vaak genoeg
werden wij gefotografeerd. De fietsers zetten ons bij het Kratong (paleis van de sultan van YogJakarta) af.
De lokale gids, een oude Javaanse man vertelde ons vanalles en nog wat over deze lokatie, in uitstekend Nederlands.
Ik zal een klein stuk met iPhone opnemen om dit met de lezers van dit blog te delen.
Om 11.00 uur zit de rondleiding erop en gaan we op weg naar een leerfabriek. Grote kans dat we ook hier weer de mogelijkheid zullen
worden aangeboden om leren artikelen tegen een "sterk gereduceerd tarief" aan te schaffen ;-)
De nederlandse geschiedenis en invloeden op Indonesie zijn hier duidelijk en zichtbaar aanwezig.
De leerfabriek:
Na een bezoek aan het paleis zijn we kijkje in een leerfabriek gaan nemen "Jaya Langgeng".
De eigenaresse vertelde ons dat zij haar man (een Javaan) in Dordrecht heeft leren kennen, en ze kort daarna in Nederland met hem
trouwde, maar omdat hij het in ons kikkerland zo koud vond, ze naar zijn geboorteland vertrokken om hier op Java hun
leven verder op te bouwen.
Inmiddels hebben zij nu al 18 jaar een leerfabriek met 15 mensen in dienst.
Deze mensen hebben "geluk" met zo'n werkgever. Ze hebben goede arbeidsvoorwaarden zoals, ziektekosten, verlofdagen, vakantiegeld en
zelfs zwangerschapsverlof.
Ze hadden volop keus ik (Ans) heb er een mooie leren riem gekocht.
Daarna zijn we weer naar een andere batikfabriek geweest waar we het al gauw gezien hadden.
Om 13.00 uur, lunch en daarna met z'n vijven de taxi gepakt terug naar ons hotel, om lekker van het zwembad te genieten. De rest
van de groep werd naar een zilverfabriek gebracht voor de laatste excursie van deze warme middag.
Om 18.00 uur vertrekken we voor een avond met dans en natuurlijk eten ;-)
Het Ramayana ballet.
Mooi voor een halfuur, maar dit duurde bijna anderhalfuur wat voor sommige mensen wel een beetje slaapopwekkend was. Rond 21.30 uur
weer terug in het hotel en meteen ons bed ingedoken.
Morgen wordt het weer vroeg dag, om 5.00 uur gaat de wekker weer om een rit van 340 kilometer af te leggen naar Batu.
Vroeg naar Batu
Het zal jullie niet verbazen dat het vanochtend niet meeviel om ons bed uit te komen, de wakeup call ging om 5.00 uur.
Gaaaaaaaaaaaaaaaap!!!!!!!!
Ans voelt zich niet lekker en heeft als gevolg daarvan bijna niet gegeten. Een serveerster was zo vriendelijk om wat brood
en beleg voor haar in een box mee te geven.
Op valreep van ons een lange busreis heb ik voor de laatste keer gebruik gemaakt van de prima (gratis) WiFi voorziening van
het hotel.
Om 6.30 uur zitten we in de bus met de gedachte "dit wordt een lange dag" als we tot onze verrassing al na 20 minuten bij
de Prambanan tempels worden afgezet voor de eerste rondleiding van de dag.
Gelukkig is de gids klaarwakker, spreekt hij prima Nederlands en weet hij op een grappige manier zijn verhaal te vertellen
waardoor onze aandacht bij het onderwerp blijft. Het lichaam verlangt echter nog wel naar een horizontale positie. Zelfs de
verkopers zijn nog niet aanwezig om ons allerlei spul aan te smeren.
De tempels hebben tijdens de aardbeving 3 jaar geleden nogal wat averij opgelopen, vandaar dat niet alles bereikbaar is. Er
wordt echt hard aan de wederopbouw gewerkt.
Rose heeft onze telefoonnummers gegeven zodat de gids kan bellen zodra de restauratie voltooid is hahaha.
Voordat we weer naar de bus worden gebracht kunnen we nog eventjes wat drinken ook staat daar een computer waar we even
snel op de Telegraaf.nl hebben kunnen kijken.
Op weg naar de bus zijn de verkopers inmiddels ook aangekomen en proberen weer dezelfde produkten te verkopen.
Waar we ook komen de handelswaar blijft hetzelfde.
Vandaag zullen we op een koffiestop en een lunch na geen dingen. Meer gaan ondernemen behalve zo snel mogelijk zo veel
mogelijk km maken. Conclusie bijslapen in de bus :-)
De volgende stad die gepasseerd wordt is Klateng waar voornamelijk suikerriet verbouwd wordt. Volgens Rose is dit deel
welvarend vanwege de verkoop en export van suikerriet.
Geloven we gelijk. Tijd om ook hier te stoppen hebben we niet. Nog ff slapen.......... Sssssst...
Nog een koffie en theestop passeren we 11.15 uur de grens met Midden en Oost Java. Niemand had interesse in foto's van de
grensovergang. Doorknallen. Welkom in Oost Java met als hoofdstad Surabaya.
In Nganjuk maakten wij een middagstop voor de lunch, het is dan bijna 13.30 uur. Ik heb geen idee wat voor afstand we tot
nu toe hebben afgelegd. Slamat makan.
Na drie kwartier vervolgen wij de reis naar Batu, onderweg zullen we zowel foto als sanitaire stops maken.
Eerder dan door een ieder verwacht en voorspeld door Rose komen we iets na vijven bij hotel Purnama in Batu - Malang aan. Na de welkomstdrank de kamer opgezocht om daarna nu het nog licht is de faciliteiten te bekijken. Mijn plan om een halfuurtje met wat gewichten aan de slag te gaan werd al gauw vaarwel gezegd bij het betreden van de "fitnessruimte". Veel meer dan een loopband, crosstrainer en step waren niet aanwezig ;-)
Vanacht worden we om 00:45 uur gewekt voor een trip naar de Bromo krater waar wij de zonopkomst op meer dan 2000 meter
boven de zeespiegel kunnen ervaren. Aangezien het er behoorlijk koud kan zijn wordt het geadviseerd een jack of shirt met
lange mouwen en een lange broek aan te trekken. De handschoenen hebben we thuis gelaten, anders gingen die ook zeker mee
naar boven ;-)
Hoe deze bijzondere ervaring hebben beleefd lezen jullie morgen.
Daar boven op die berg...
Hai Allemaal,
De wake up calls worden steeds vroeger van half 6 naar half 5 naar kwart voor 1 vanmorgen vroeg.
Na een kopje koffie en thee mochten we de busjes in. Kleine busjes dit keer omdat we anders niet bij de berg konden
komen. Onze gids van vandaag: John van de Berg! (snappen jullie em?! hahahaha)
De luxe was dat we dit keer een busje voor 4 hadden dus we konden mooi languit liggen met onze hoofden en voeten
zodat we nog even de oogjes konden dichtdoen.
Bij het laatste dorpje, Wonokitri, waar we nog een toiletstop hadden werden we al overvallen door verkopers. zelfs
in de vroege ochtend zijn zij wakker en proberen opgewekt hun handelswaar aan de man te brengen.
Uiteindelijk hadden we de voet van de berg, Pananjakan bereikt. Toen we uit het busje stapten was het best koud. We hebben zo goed mogelijk geprobeerd om ons hier tegen te kleden. Mocht je het alsnog koud hebben dan staan er vriendelijke mannen die jassen aanbieden (die kun je huren voor 10.000 roepia = 70 cent) maar het feit dat ontelbare mensen die jassen voor je al hebben gedragen doet voor je gevoel genoeg! Dan krijg je meer jeuk dan warmte!
Om 4.30 uur waren we op de top van de berg. Hier werden we door John vakkundig neergezet bij het hek zodat we de
zonsopgang het best konden fotograferen en bezichtingen.
Er waren ontzettend veel groepen boven om dit spektakel op de gevoelige chip vast te leggen. Het was dus soms best
wel even wat ' duwen en trekken' om deze foto's te kunnen maken.
Van 2 van onze medetoeristen waren de batterijen op. Gelukkig was ook hier een oplossing voor. Verkopers hebben
zelfs batterijen die we uiteraard van ze kunnen kopen :-).
Om 5.15 uur was de zon volledig op. Het een mooie aanblik. Heel bijzonder om dit vanaf een hoog punt te kunnen
meemaken. Met recht een Hoogtepunt!
Voordat we verder gingen naar de krater Bromo hebben we nog een ontbijt gehad.
Erg lekker met warme thee en we waren er ook erg aan toe!
Met onze gevulde magen zijn we weer teruggegaan naar de bus. Met de bus zijn we verder gereden over smalle
bergpaden waar letterlijk stukken uit misten! Gelukkig zaten er bij ons geen mensen met zwakke magen want die
hadden zo'n rit als dit zeker niet leuk gevonden.
Toen we aan kwamen rijden met bus begonnen er al mannen met en zonder paard mee te rennen om de eerste te zijn die
hun paard konden aanbieden.
Onze gids John heeft de paarden voor ons uitgezocht. Toen we uit de bus stapten werden we echt belaagd met allemaal
kaartjes. Hier staat dan de naam op van de eigenaar van het paard. Zo weet de gids wie hij achteraf moet
betalen.
Na wat gehobbel zijn we aangekomen bij de voet van de krater. Als je denkt dat je er dan bent.....nee! dan krijg je
nog een trap met 200 treden. We hadden mondkapjes op tegen de zwavel en al het opstuivende zand. Buiten adem hebben
we de bovenkant van de trap bereikt. Hier hebben we echt even op adem moeten komen. Prachtige foto's gemaakt!
John vertelde ons dat er ook nog levende offers worden gedaan in de vorm van kippen, schapen en koeien. Dit is om
de mensen geluk te brengen. De laatste uitbarsting van de Krater Bromo was in 2004. Dit was een kleintje dus alleen
maar as en geen lava.
We hadden besloten om te voet terug te gaan. John had ons dit aangeraden omdat er onderweg nog mooie foto's gemaakt
konden worden. John is de hele weg met ons mee teruggelopen en heeft ons geholpen op de moeilijke stukken. Onderweg
inderdaad prachtige foto's gemaakt!
Op de terugweg kwam onze bus vast te zitten op de weg! Er was een groot stuk van de weg verzakt en er lagen
rotsblokken op de weg. Het was op sommige momenten best eng omdat de bus achteruit gleed en bij het remmen geen
grip meer was op de weg. Gelukkig is alles goedgekomen en zijn we na een rit van ongeveer 3 uur veilig aangekomen
bij het hotel.
Om al het stoffige zand van ons af te spoelen hebben we een duik gemaakt in het zwembad. Beetje kouder water dan we
inmiddels gewend waren maar wel erg lekker.
Na wat drinken en een lunch begon het te onweren waardoor we ons verplaatst hebben naar het restaurant.
Waar onze John meteen achter de comnputer is geschoven.
Er is nog een hopenlijk lekkere massage op komst ( daar gaan we zo voor liggen) en nog een pedicure voor Ans en
Anniek na de massage :-)
Vanavond is er nog een gezamelijk diner. We hebben al begrepen dat dit waarschijnlijk Indisch eten gaat worden. Ook
dit keer gaan we weer op tijd ons bed in want de wekker gaat, hoe verrassend, om half 6!
Op weg naar onze laatste locatie Kalibaru.
Geschreven door Anniek & Ans
Print Version